درآسمان بسطام

از دریا و جنگل و جاده های آن بسیار لذت بردم و زیر باران دانه ریز ان قدم زدم و خیس شدم.در هوای شرجی و مرطوب آن نفس کشیدم .از مهربانی های مردم آن سامان بی نصیب نماندم و خلاصه هر چه که باعث یک سفر خوب و به یاد ماندنی می شد نصیب من شد.ولی نکته ای که بسیار مایه تاسف و تاثر من شد و مطمئنم دغدغه ذهن همه کسانی است که تا به حال به آن سامان سفر نموده اند وضعیت دفع زباله ها در آنجا می باشد.متاسفانه هر جایی که مسافرین به آن پا گذاشته اند بعد از خود تلی از زباله و آشغال به جا نهاده اند.جنگل،دریا،کوه،جاده،رودخانه و هر جایی که پا می گذاری این مورد به چشم می آید.متاسفانه محیط زیست موضوعی است که هنوز آن طور که باید و شاید دغدغه ذهن مردم و مسوولین ما نیست و این می تواند تهدیدی بالقوه برای آینده کشور و نسلی باشد که به آن تعلق دارند.من امید به روزی دارم که همه ما هر نقطه از این کشور را متعلق به خود بدانیم و نسبت به آن احساس مسوولیت کنیم  و به قول سهراب همه ما باور کنیم که«آب را گل نکنیم»