درآسمان بسطام

این روزها روزهای زیبایی ست که خاطره سال76رازنده میکند.این چند سال این قدر تنها شده بودیم که یادمان رفته بود روزی کنار همدیگر ما بودیم!این قدر نفرت پراکنده بودیم که یادمان رفته بود کودک که بودیم قرار بود دست در دست هم دهیم به مهر!یاس بر زندگی هامان سایه افکنده بود که فراموش کرده بودیم امید را!قفلها زده بودن وجودمان را که هرگز تصور وجود کلید آزادی در ذهن مان خطور نمی کرد!تا اینکه دوباره خرداد رسید و ما دوباره جوشیدیم!ما کلید را یافتیم و کلید چیزی نبود جز ایمان و اعتماد به خودمان.ما در یافتیم که امید ما ،نشاط ما،مهر ما و وجود ما در با هم بودن ماست.