این مقاومت مربوط به جامعه ای خاص نمی شود بلکه در جوامع مختلف دنیا بارها این رویه تکرار شده است.کشور ما ایران هم از این قایده مستثنی نبوده و در بدو ورود تکنولولوژی های جدید بسته به استفاد آن با مقاومتهای متفاوتی همراه شده است.از ورود مدارس نوین گرفته تا روشهای پزشکی و بهداشتی جدیدو تکنولوژی های صنعتی و غیره.در پاره ای موارد مخالفت ها در دوره جدید نیز ادامه پیدا کرده است.

اما آنچه موضوع این نوشته است ورود رایتل به شبکه ارتباطات کشور است که در تبلیغات آن خدمات متنوعی برای آن تعریف شده است.یکی از این خدمات تماس تصویری می باشد که همین مورد اخیر بحث های فراوانی در محافل مذهبی پدید آورد و بعضی مراجع دینی نیز نسبت به آن موضع گرفته و حتی حرام اعلام نمودند به این مبنا که دارای مفا سد و مضرات بیش از فایده است.یکی از این مفاسد بحث محرم و نامحرم بود که عنوان شد چون این تلفن تماس تصویری برقرار میکند پس امکان دارد افراد نامحرم همدیگر را از این طریق مشاهده نمایند و به مفاسد جامعه مفسده ای دیگر اضافه گردد.مجلس نیز که لحظه ای از دغدغه های مردمی به دور نبوده!به سرعت تشکیل جلسه داد تا در کمیسیون فرهنگی به بررسی این موضوع بپردازد چرا که این مجلس معظم با تلاش شبانه روزی خود اساسا واژه معضل و مشکل را از بیخ وبن در این مملکت برکنده و به بلاد فرنگ کوچانده تا هر روزه در خیابان های خود علاف مانده و برای لقمه ای نان مشقت فراوان برند.

اما باید پرسید مگر در جامعه امروز و با تکنولوژی های جدید ارتباطی از جمله اینترنت و چت کردن افراد با هم ارتباط تصویری ندارند!پس باید اینترنت را هم حرام اعلام نمود؟!به طور قطع مسایل اخلاقی دغدغه همه افراد جامعه است ولی سوال این است که آیا با محدودیت همه مشکلات حل می شود و همه مفاسد ریشه کن می شوند!آیا تنها راه ارتباطی زن و مرد در جامعه امروز تماس تصویری می باشد؟آیا ما باید جامعه را طوری بپروریم که نحوه استفاده از تکنولوژی را بیاموزد یا اینکه راه تکنولوژی را ببندیم که وارد جامعه نشود!آیا کسی به این عزیزان نگفته است که استفاده از این تکنولولوژی انتخابی بوده و افراد می توانند تصمیم بگیرند که از این تکنولوژی استفاده کنند یا اینکه استفاده ننمایند!؟در جامعه ای که مدام در حال تبلیغ مسایل اخلاقی و مذهبی می باشد و رسانه های رسمی از صبح تا شب در این وادی داد سخن سر می دهند چرا اینقدر به اخلاقیات افراد جامعه بی اعتمادی وجود دارد که با هر نسیمی که می وزد داد وا اخلاقا و وا ایمانا سر داده می شود!