هر گاه سرزمین نو گشوده،چنان که گفتیم،به زندگی آزادانه با قانون خود خوگر باشد،بهر نگاهداشت آن سه راه در کار است:نخست،ویران کردن اش،دوم،زیستن پادشاه در آن؛ و سوم،آزاد گذاشتن اش تا با قانون خود زندگی کند،و گرفتن خراج از آن و نهادن گروهی بر سر کار که رابطه ی دوستانه ی آن سرزمین را با تو نگاه دارند.چنین حکومتی که بر کشیده شهریار است،آگاه است که بی پشتیبانی قدرت او و دوستی او پایدار نخواهد ماند و می باید برای نگاه داشت آن از دل و جان بکوشد.آسان ترین راه نگاه داشت شهری که به آزادی خو گرفته است آن است که به دست شهروندانش سپرده شود.

(بر گرفته از کتاب «شهر یار» نیکولو ماکیاوللی،ترجمه داریوش آشوری)